Winget jest narzędziem wiersza polecenia służącym do wyszukiwania, instalowania, aktualizowania i usuwania aplikacji w systemie Windows. Jest klientem usługi Windows Package Manager i działa w Windows 11 oraz obsługiwanych wersjach Windows 10.

Największą korzyścią jest możliwość zaktualizowania wszystkich wykrytych programów jedną komendą oraz odtworzenia zestawu aplikacji na nowym komputerze. Poniższy poradnik pokazuje najważniejsze zastosowania narzędzia według stanu na 16 października 2026 roku.

Czym jest winget i skąd się bierze

WinGet jest interfejsem klienta usługi Windows Package Manager. Umożliwia odnajdywanie, instalowanie, aktualizowanie i usuwanie aplikacji na komputerach z Windows 10, Windows 11 i Windows Server 2025.

W Windows 11 i nowszych wersjach Windows 10 narzędzie jest dostarczane w ramach składnika Instalator aplikacji, znanego również jako App Installer. Składnik ten jest dostarczany i aktualizowany przez Microsoft Store.

WinGet jest obsługiwany od Windows 10 w wersji 1809, czyli kompilacji 17763. Narzędzie jest oprogramowaniem open source dostępnym w repozytorium microsoft/winget-cli na GitHubie, a jego działanie można dostosowywać za pomocą pliku settings.json.

Gdy polecenie winget nie działa

WinGet nie będzie dostępny, dopóki użytkownik nie zaloguje się do Windows po raz pierwszy. Pierwsze logowanie uruchamia rejestrację Windows Package Manager przez Microsoft Store, ale proces odbywa się asynchronicznie, dlatego polecenie może początkowo nie działać.

Jeśli po pierwszym zalogowaniu narzędzie nadal nie jest dostępne, otwórz PowerShell i zarejestruj składnik poleceniem:

Add-AppxPackage -RegisterByFamilyName -MainPackage Microsoft.DesktopAppInstaller_8wekyb3d8bbwe

Jeżeli Instalatora aplikacji w ogóle nie ma na urządzeniu, należy pobrać go ze Sklepu Microsoft. Po udostępnieniu narzędzia można je uruchomić, wpisując winget w wierszu polecenia.

Wyszukiwanie i instalowanie programów

Przed instalacją warto wyszukać program i sprawdzić informacje o odpowiadającym mu pakiecie. Podstawowa sekwencja wygląda następująco:

  1. Wyszukaj program poleceniem winget search <nazwa>.
  2. Wyświetl szczegóły wybranej aplikacji poleceniem winget show.
  3. Zainstaluj program poleceniem winget install <nazwa>. WinGet uruchomi właściwy instalator i zainstaluje aplikację na komputerze.

Pełną listę dostępnych poleceń wyświetla winget --help. Jeśli nazwa programu nie jest jednoznaczna, informacje uzyskane podczas wyszukiwania pomagają wskazać właściwy pakiet.

Przeczytaj też:  Alternatywy dla CCleaner: Dlaczego użytkownicy szukają lepszych opcji?

Aktualizacja wszystkich programów jedną komendą

Najpierw uruchom winget upgrade, aby zobaczyć listę aplikacji, dla których jest dostępna aktualizacja. Dokumentacja zaleca wykonanie tego kroku przed rozpoczęciem zbiorczej aktualizacji.

Następnie wpisz winget upgrade --all. WinGet wyszuka wszystkie zainstalowane aplikacje, dla których rozpoznaje dostępną aktualizację, i spróbuje zainstalować ich nowsze wersje.

Polecenie upgrade ma również alias update. Aktualizacja pojedynczej aplikacji wymaga dokładnego ciągu, a przy niejednoznacznym wyniku WinGet poprosi o doprecyzowanie.

Przykłady podawane w dokumentacji:

  • winget upgrade – wyświetla dostępne aktualizacje;
  • winget upgrade --id Microsoft.PowerToys – aktualizuje aplikację wskazaną identyfikatorem;
  • winget upgrade --all – aktualizuje wszystkie wykryte aplikacje z dostępną aktualizacją;
  • winget upgrade Microsoft.Edit Microsoft.NuGet – aktualizuje kilka aplikacji naraz;
  • winget upgrade powertoys --version 0.15.2 – aktualizuje aplikację do wskazanej wersji.
Opcja polecenia upgradeDziałanie
--allPróbuje zaktualizować wszystkie zainstalowane aplikacje, dla których wykryto aktualizację.
--idPozwala wskazać aplikację za pomocą identyfikatora.
--versionWskazuje wersję, do której aplikacja ma zostać zaktualizowana.
-u, --unknown lub --include-unknownUwzględnia aplikacje, których zainstalowana wersja jest nieznana.
--include-pinnedUwzględnia przypięte pakiety, ale tylko przypięcia nieblokujące.
--uninstall-previousOdinstalowuje poprzednią wersję przed zainstalowaniem nowszej.
--ignore-security-hashIgnoruje błąd sprawdzania skrótu instalatora; Microsoft oznacza tę opcję jako niezalecaną.

Zachowanie opcji --uninstall-previous zależy od pakietu. Część instalatorów umieszcza wersje obok siebie, a inne pakiety mają ustawienie powodujące automatyczne usuwanie starszej wersji. Jeśli pakiet tego nie określa i opcja nie została użyta, obowiązuje domyślne zachowanie instalatora.

Dlaczego część programów się nie aktualizuje

Niektóre aplikacje nie podają numeru zainstalowanej wersji i są oznaczane jako zawsze najnowsze. WinGet nie może wtedy ustalić, czy dostępne jest nowsze wydanie, dlatego standardowe winget upgrade --all ich nie uwzględni.

Takie aplikacje można dołączyć za pomocą -u, --unknown albo --include-unknown. Opcja informuje narzędzie, aby uwzględniło również pakiety z nieznaną wersją.

Drugim przypadkiem są pakiety przypięte przez WinGet. Nie zostaną one zaktualizowane przez --all, chyba że zostanie dodana opcja --include-pinned; aktualizacja obejmie wtedy wyłącznie przypięcia nieblokujące.

Lista zainstalowanych i odinstalowywanie

Polecenie winget list pokazuje zainstalowane pakiety, w tym również programy zainstalowane poza WinGetem. Narzędzia można więc używać do usuwania aplikacji, które pierwotnie zainstalowano w inny sposób.

Polecenie uninstall wymaga dokładnej nazwy aplikacji. Jeżeli wynik jest niejednoznaczny, WinGet poprosi o doprecyzowanie. Szczegółowe metody sprzątania systemu opisuje poradnik pokazujący, jak odinstalować programy w Windows bez pozostałości.

Przeczytaj też:  Visual Studio - Narzędzie, które rewolucjonizuje rozwój oprogramowania

Podczas odinstalowywania może pojawić się monit o umowę Microsoft Store, co wynika ze sposobu odpytywania źródeł pakietów. Można go uniknąć, ograniczając źródło za pomocą flagi --source winget.

Jeżeli chcesz zrobić szerszy porządek w systemie, zobacz także poradnik: jak usuwać wbudowane aplikacje i odchudzić Windows 11.

Przenosiny na nowy komputer: export i import

Połączenie poleceń export i import pozwala przygotować plik z zestawem aplikacji, a następnie przeprowadzić ich instalację wsadową na innym komputerze. Jest to przydatne po przeprowadzeniu instalacji Windows 11.

  1. Wyeksportuj listę do pliku JSON, na przykład poleceniem winget export -o aplikacje.json. Składnia eksportu to winget export [-o] <output> [<options>], gdzie -o lub --output wskazuje ścieżkę tworzonego pliku.
  2. W razie potrzeby otwórz aplikacje.json w dowolnym edytorze i usuń aplikacje, których nie chcesz instalować na nowym komputerze.
  3. Przenieś plik na nowy komputer i uruchom winget import aplikacje.json, aby zainstalować zapisane w nim pakiety.

Plik JSON zawiera hierarchię obejmującą Sources, czyli źródła manifestów, oraz Packages, czyli kolekcję pakietów do zainstalowania. Element PackageIdentifier określa identyfikator pakietu, a opcjonalny element Version wskazuje wersję przeznaczoną do instalacji.

Eksport można ograniczyć do wskazanego źródła opcją -s albo --source. Opcja --include-versions zapisuje aktualnie zainstalowane wersje; bez niej podczas importu zostaną użyte najnowsze wersje.

WinGet próbuje uwzględnić wszystkie aplikacje zainstalowane na komputerze, ale może nie dopasować części z nich do pakietów z dostępnych źródeł i wyświetli wtedy ostrzeżenie. Dopasowanie zależy od metadanych w manifestach skonfigurowanego źródła oraz danych widocznych w mechanizmie Dodaj/Usuń programy, dlatego wyeksportowany plik nie musi obejmować każdej aplikacji.

Uprawnienia i bezpieczeństwo

Gdy WinGet działa bez uprawnień administratora, niektóre aplikacje mogą wymagać ich podniesienia. Windows wyświetli wtedy monit, a odmowa oznacza, że instalacja aplikacji się nie powiedzie.

Gdy WinGet działa w wierszu polecenia uruchomionym jako administrator, monity o podniesienie uprawnień nie będą wyświetlane. Microsoft zaleca zachowanie ostrożności w takim trybie i instalowanie wyłącznie zaufanych aplikacji.

WinGet sprawdza skrót instalatora, aby wykryć, czy pobrany plik odpowiada oczekiwanej postaci. Opcja --ignore-security-hash pomija błąd tego sprawdzania i jest oznaczona przez Microsoft jako niezalecana, dlatego nie należy stosować jej jako zwykłego sposobu rozwiązywania problemów z instalacją.

Polecenia winget w skrócie

PolecenieCo robi
installInstaluje określoną aplikację.
showWyświetla szczegóły określonej aplikacji.
sourceDodaje, edytuje, usuwa i aktualizuje repozytoria dostępne przez WinGet.
searchWyszukuje aplikacje.
listWyświetla zainstalowane pakiety.
upgradeAktualizuje określoną aplikację.
uninstallOdinstalowuje określoną aplikację.
exportEksportuje listę zainstalowanych pakietów.
importInstaluje wszystkie pakiety z pliku.
pinZarządza przypięciami pakietów.
downloadPobiera instalator określonej aplikacji.
repairNaprawia wybraną aplikację.
settingsOtwiera ustawienia.
featuresPokazuje stan funkcji eksperymentalnych.
Przeczytaj też:  Jak odinstalować programy w Windows bez pozostałości – krok po kroku do czystego systemu

Do opcji ogólnych należą -v i --version, które zwracają bieżącą wersję WinGet, oraz --info, podające szczegółowe informacje wraz z odnośnikami do licencji i zasad zachowania poufności. Opcje --logs i --open-logs otwierają domyślną lokalizację dzienników, natomiast --verbose włącza szczegółowe rejestrowanie.

WinGet obsługuje instalatory EXE z flagami trybu dyskretnego, ZIP, INNO, NULLSOFT, MSI, WIX, APPX, MSIX, BURN i PORTABLE, a także czcionki.

Najczęściej zadawane pytania

Czy winget jest już w moim Windowsie?

Winget jest dostępny w Windows 11 i nowszych wersjach Windows 10 w ramach składnika Instalator aplikacji. Składnik jest dostarczany oraz aktualizowany przez Microsoft Store. Narzędzie może nie być dostępne przed pierwszym zalogowaniem użytkownika, ponieważ dopiero wtedy rozpoczyna się jego asynchroniczna rejestracja.

Jak zaktualizować wszystkie programy naraz?

Wszystkie wykryte programy z dostępnymi aktualizacjami zaktualizujesz poleceniem winget upgrade --all. Najpierw warto uruchomić winget upgrade, aby wyświetlić listę dostępnych aktualizacji. Niektóre pakiety mogą wymagać dodatkowych opcji ze względu na nieznaną wersję lub przypięcie.

Dlaczego winget nie widzi niektórych programów?

Winget może nie rozpoznać programu, jeżeli nie uda się dopasować jego metadanych do pakietu z dostępnego źródła. Przy eksporcie narzędzie wyświetli w takim przypadku ostrzeżenie. Program bez numeru zainstalowanej wersji może być natomiast pomijany podczas standardowego sprawdzania aktualizacji.

Czy winget działa na Windows 10?

Winget działa w Windows 10 od wersji 1809, czyli kompilacji 17763. Jest dostarczany w ramach Instalatora aplikacji aktualizowanego przez Microsoft Store. W starszych wersjach Windows 10 narzędzie nie jest obsługiwane.

Czy winget jest bezpieczny?

Winget sprawdza skrót instalatora, a Microsoft zaleca instalowanie wyłącznie zaufanych aplikacji. Uruchomienie bez uprawnień administratora powoduje wyświetlenie monitu, gdy instalacja wymaga ich podniesienia. W wierszu polecenia administratora takie monity nie są wyświetlane, dlatego trzeba zachować szczególną ostrożność. Opcja pomijająca błąd sprawdzania skrótu jest oznaczona jako niezalecana.

Podsumowanie

Winget upraszcza instalowanie, aktualizowanie, usuwanie i przenoszenie zestawu aplikacji między komputerami, ale warto sprawdzać listę zmian i zwracać uwagę na ostrzeżenia.

  • WinGet jest dostarczany w składniku Instalator aplikacji.
  • winget search <nazwa> wyszukuje program, a winget install <nazwa> go instaluje.
  • winget upgrade --all próbuje zaktualizować wszystkie rozpoznane aplikacje z dostępną aktualizacją.
  • Eksport może nie objąć programów, których nie udało się dopasować do dostępnych pakietów.
  • Przy pracy jako administrator należy instalować wyłącznie zaufane aplikacje.

Po skonfigurowaniu systemu sprawdź także zestawienie najlepszych programów do Windows 10 i 11.

Źródła

Microsoft Learn: WinGet – dokumentacja narzędzia
Microsoft Learn: polecenie winget upgrade
Microsoft Learn: polecenie winget export
Microsoft Learn: polecenie winget uninstall